---~කුජීත කවිය~---

මොනරු පසුපස 

බුම්මගෙන , රොබ්බගෙන 

හැත්තෑ හතක් බඳු 

දෙකෙන් බෙදූ 

හති වැටුණු 

මුහුණු 

සිනහව මැරුණු !!!

බල තුලනය ..

වේල්ලක් බැඳ ඇත
හරස් කර
ප්‍රේමයේ ජල කඳ
අනෝරා වැස්සට
උමතු වී ඇති තැන
දරන්නට බැරි  වග 
කැඩෙන්නට ළඟ බව 

රකින්නට මම
එකම එක වානක්
විවර කල වග
මෙයින් දන්වන ! 

ඉතින් අවසර
ගලන්නට
ප්‍රේමයේ වැඩි දිය !!!

තාත්තාගේ ඔවදන !

දුවේ දැන් ඇති කඳුළු 
සැලුවා
වැළඳගෙන නුඹගේ පියා
පතිකුලය අඬගසනවා දැන්
නැකත් කාලය එළඹිලා ..
.

තාත්තාගේ ඇසින් කඳුලක් පනින්නට වෙර දරනවා
රත්තරන් දූ නික්මයනතුරු
කඳුළු සිරකර තබනවා 

නංගියා මල්ලියා අර අඬනවා අම්මට ලංවෙලා
එපා මගේ දූ යලි හැරෙන්නට
සුබ නැකත ඇත එළඹිලා

දෙගුරු සෙවනේ ගෙවුණු කාලය
දුවේ දැන් අවසන් වෙලා ..

අවිවාහක කවි සිතුවිලි !

ගොඩක් පෙම්  සිතුවිලි
පොත් පුරා කවි වෙන
පොත් පිරී ඉතිරෙන 

බැලු බැලූ අත
පොත් පමණි
ශේෂ වුණ!

ප්‍රතිශත ප්‍රේමය %

අප, සතුට දැක තුටුවන
කඳුළු සඟවා සිනාසෙන
50 ට 50 නොඉල්ලන
100 ම පිටට දෙන

මල් කතා

කන ගාව පළඳන්න
පිනි හා ම ගෙන ආව
ඇගෙ මූණ පරදන්න බැරි රෝස  මල්
නටු ගාව කටු නේන
දුටු හා ම   හිත  පිරෙන
ඇගෙ මූණ පරදන්න බැරි රෝස මල්

ගස්සන් යන කෙල්ලට පස්සෙන් එන කොල්ලා කී කව

මම කණ කොකෙක්  මි 

තවම ඉගිලුන් නැතී
"සුද " පෙනෙන දිනදී
උඹ වෙයි පමා වැඩී